۱-بابا حميد به احترام فوت داييش چهل روز ريش سيبيلاشو نزده،ارغوان خانم ما هم از ريش سيبيل خوشش مياد ،البته دوست داره بگيره بكنه.
بابا حميد به من مي گه: ريشمو به خاطر تو مي زنم ،سيبيلمو به خاطر ارغوان نگه مي دارم.
منم گفتم : باشه ديگه منم قهرم باهاتون
رفتم روي مبل دراز كشيدم،ارغوان اومده مي گه: مامان جونم ناياحتي؟(ناراحتي؟)
من با حالت قهر: بله ، برو به بابات بگو سيبيلشو بزنه من خوشحال شم.
ارغوان با حالت بغض(البته اداي بغض كردنو در مياره): نه،سيبيلشو نزنه ، مگه چه عيبي داره،خيلي قشنه(قشنگه)من دوس دارم
من :
۲- جمعه شب چله دايي بابا حميد بود.
فرداش به باباش مي گه : بابا حميد تو كه تو مردونه بودي ماماني(مادر بابا حميد )گيه مي كرد
مي گفت(با حالت بغض و كشدار): يا امان زمون(امام زمان) داداشم ديگه به من زنگ نمي زنه
منم بهش گفتم : آخه داداشت رفته پيش خدا
۳- توي بهشت زهرا همش مي پرسيد: چرا همه گيه مي كنن
منم گفتم : آخه دايي فوت كرده
بعد از چند دقيق با عصبانيت اومده بهم مي گه : برم ازش بپرسم آخه چرا فوت (شمعو فوت مي كنن)كرده.
۴- صبح رفته خونه مامان شمي به باباجيش گفته: بيا ببين دخترت اومده
۵-اينم عكس ارغوان با دوستش ريحانه جان توي باغ كرج
